Η συνοικία Σπλάντζια βρίσκεται νότια και ανατολικά απο τον λόφο του Καστελίου και αποτελεί στα χρόνια της τουρκοκρατίας τον τούρκικο μαχαλά της πόλης με κέντρική πλατεία της συνοικίας την ομώνυμη πλατεία, σημερινή πλατεια 1821, που ήταν για τους Τούρκους ό,τι το Σαντριβάνι για τους Χριστιανούς.
Ο βενετσιάνικος ναός του Αγίου Νικολάου, που αποτελούσε τμήμα της μονής των Δομινικανών μοναχών (μέρος της οποίας σώζεται μέχρι σήμερα στα βόρεια της εκκλησίας), μετατρέπεται σε κεντρικό τζαμί της πόλης προς τιμή του Σουλτάνου Ιμπραήμ, το "Χιουγκάρ Τζαμισί" που σημαίνει "Τζαμί του Ηγεμόνα". Αργότερα, το 1919, το Χιουγκάρ τζαμί μετατράπηκε σε ορθόδοξο ναό του Αγίου Νικολάου. Διατηρεί όμως έντονα τα σημάδια της τούρκικης αρχιτεκτονικής αφού σώζεται ο μιναρές στη μια γωνιά της πρόσοψης της εκκλησίας.
Σε αντιθέση με τον ναό του Αγίου Νικολάου πάνω στον οποίο επέδρασε η τούρκικη αρχιτεκτονική, ο επίσης βενετσιάνικος ναός προς τιμήν του Αγίου Ρόκκου που βρίσκεται στη βορειοδυτική γωνιά της πλατείας της Σπλάντζιας, έχει μείνει ανεπηρέαστος απο την περίοδο της τουρκοκρατίας και των επόμενων φάσεων της ιστορίας.
Κάτω από τον πελώριο πλάτανο (τόπο εκτέλεσης Χριστιανών μαρτύρων επί τουρκοκρατίας) και το κομψό αραβικό περίπτερο, στο κέντρο της συνοικίας, είχε κατασκευασθεί παλαιότερα, μια υπόγεια υδαταποθήκη με κρουνούς.
Σήμερα, τα τραπέζια των καφέ κάτω απο τον σκιερό πλάτανο της πλατείας που προσφέρει τη δροσιά του κατά τις καυτές μέρες του καλοκαιριού, προσφέρονται για μια στάση απο τις μακριές βόλτες σας στην παλιά πόλη των Χανίων.