Πάρκο Διάσωσης Χλωρίδας και Πανίδας Πολυτεχνείου Κρήτης

Σε μια εποχή, όπου τα έμβια είδη εξαφανίζονται με ανησυχητικό ρυθμό, κυρίως λόγω καταστροφής των βιοτόπων, το Πάρκο Διάσωσης Χλωρίδας και Πανίδας του Πολυτεχνείου Κρήτης, το οποίο εκτείνεται σε 300 στρέμματα, αποτελεί έναν, μικρό μεν, αλλά σημαντικό χώρο όπου η χλωρίδα και η συνυπάρχουσα πανίδα προστατεύονται και μπορούν να αναπτύσσονται χωρίς ανθρώπινες παρεμβάσεις.

Την ιδέα της δημιουργίας του Πάρκου στο Ακρωτήρι, στην ιδιοκτησία του Πολυτεχνείου Κρήτης, είχε το 1994 ο τότε Πρύτανης του Πολυτεχνείου, Καθηγητής Γιάννης Φίλης. Ο ίδιος σχεδίασε και ανέπτυξε τo Πάρκο στα επόμενα 10 χρόνια με την μερική στήριξη της Παγκρήτιας Ένωσης της Αμερικής και το 2004 το εγκαινίασε. Από το 1994 έως σήμερα ο Γιάννης Φίλης είναι διευθυντής του Πάρκου.

Το 2007, η Ακαδημία Αθηνών αναγνώρισε την περιβαλλοντική σημασία της δημιουργίας του Πάρκου, και απένειμε έπαινο στον Γιάννη Φίλη.
Πιστεύεται ότι το Πάρκο Διάσωσης Χλωρίδας και Πανίδας του Πολυτεχνείου Κρήτης, πέραν από τους άμεσους σκοπούς του, θα αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση για τους δημόσιους φορείς και τους ιδιώτες, τονίζοντας τη σημασία που έχουν τέτοιες πρωτοβουλίες στην προστασία του περιβάλλοντος.
Στο παρελθόν ολόκληρη η περιοχή, προσφερόταν τόσο για βόσκηση όσο και για καλλιέργεια, δραστηριότητες που συνεχίστηκαν ακόμα και μετά την αγορά της έκτασης από το Πολυτεχνείο Κρήτης. Το 1994 η έκταση περιφράχτηκε και απομακρύνθηκαν οι κυνηγοί, οι βοσκοί και οι καλλιεργητές και ο χώρος έκτοτε προστατεύεται.
Σήμερα πραγματοποιείται μονάχα η καλλιέργεια και η συγκομιδή του ελαιώνα με βιολογικές μεθόδους από το προσωπικό του Πάρκου."

Φυσικό Τοπίο

Στα Χανιά οι αυστηροί ορεινοί όγκοι συναντούν το βαθύ γαλάζιο της θάλασσας δημιουργώντας ένα τοπίο σπάνιας και μοναδικής ομορφιάς. Οι παραλίες τα κρυστάλλινα νερά, η πλούσια χλωρίδα και πανίδα, το ήπιο κλίμα διαμορφώνουν ιδανικές συνθήκες διαβίωσης και ένα μαγευτικό περιβάλλον που σας προκαλεί να το εξερευνήσετε.
Ο κρητικός πολιτισµός ήταν ανέκαθεν στενά συνδεδεμένος µε τη φύση και ο σεβασµός των Κρητών προς τον κόσµο που τους περιέβαλε αντικατοπτριζόταν όχι µόνο στον τρόπο ζωής τους αλλά και στην τέχνη και την θρησκεία τους. Ο σηµερινός κρητικός νιώθει ακόµη εκείνο το αρχέγονο δέσιµο µε την φύση και την φυσική ζωή και χωρίς ιδιαίτερες προσπάθειες πετυχαίνει την αρµονική συνύπαρξή του µε το περιβάλλον.

Το φυσικό περιβάλλον του Νοµού Χανίων, όπως και ολόκληρης της Κρήτης, διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση. Η θάλασσες είναι καθαρές, ενώ στην ενδοχώρα µεγάλες εκτάσεις άγριας φύσης διασώζουν την παρθενική οµορφιά τους. Η πλούσια γεωµορφολογία και το εύκρατο κλίµα ευνοούν την ανάπτυξη περισσοτέρων από 2100 αυτοφυών φυτών, 300 από τα οποία είναι ενδηµικά, ενώ ενδηµικά ζώα συµπληρώνουν το µωσαϊκό της κρητικής φύσης. Στον Νοµό Χανίων θα συναντήσει κανείς και τις οκτώ βλαστικές ζώνες: παράκτια, χαµηλή, υπο-ορεινή, ορεινή, υπο-αλπική, αλπική, υγροβιότοποι και φαράγγια-χαράδρες, η καθεµία µε το δικό της ιδιαίτερο φυτικό και ζωικό βασίλειο. Ένα µεγάλο µέρος από αυτούς τους βιότοπους είναι σήµερα προστατευόµενοι (ακτές Πλατανιά - Γερανίου -Πύργου Ψηλονέρου - Μάλεµε, λίµνη Αγιάς, λίµνη Κουρνά, νήσοι Γαύδος και Γαυδοπούλα, Ελαφονήσι, ακρωτήρια Γραµβούσας και Ειρήνης κ.α. –Natura 2000) ή έχουν χαρακτηριστεί εθνικοί δρυµοί (φαράγγι Σαµαριάς). Αγαπητό διακοσµητικό µοτίβο της Μινωικής τέχνης, ο θαλασσόκρινος (Pancratium maritimum) και η βιολέτα της θάλασσας (Matthiola tricuspidata) φύονται στα παράλια κοντά στους χώρους που οι θαλάσσιες χελώνες (Caretta-caretta) αφήνουν τα αυγά τους. Η αλαδανιά (Cistus sp.), ο κρητικός έβενος ή πλουµί (Ebenus cretica), η ελιά (Olea europea), τα εσπεριδοειδή και δεκάδες αγριολούλουδα αποτελούν το περιβάλλον στο οποίο ζει ο κρητικός αγριοπόντικας (Apodemus sylvaticus creticus), µαζί µε τον ασβό ή άρκαλο (Meles meles-arcalus), το κουνάβι (Martes foina-bunites), την νυφίτσα (Mustela nivalis-galinthias), το λαγό και τον σκαντζόχοιρο. Στην ηµιορεινή ζώνη ευδοκιµούν τα κυκλάµινα (Cyclamen creticum), ο πρίνος (Quercus coccifera) και ο ασπάλαθος (Calicotome villosa), ενώ λίγο ψηλότερα, στα ορεινά, το σφενδάµι (Acer sempervirens) και η κρητική τουλίπα (Tulipa cretica) φυτρώνουν ανάµεσα στα δάση της καστανιάς (Castanea sativa) στην Κίσαµο και του κυπαρισσιού (Cupressus sempervirens) των Λευκών Ορέων. Εδώ ψηλά ζει το κρητικό αγριοκάτσικο ή αγρίµι (Capra aegagrus-cretica), ο αγκαθοπόντικας (Acomys minus), µοναδικός στον κόσµο, και ο αγριόγατος ή φουρόκατος (Felix silvestris-agrius), καθώς και αρπακτικά πουλιά όπως ο χρυσαετός (Aquila crhysaetus), o σπάνιος γυπαετός (Gypaetus barbatus) και o γύπας (Gyps fulvus). Στα πολλά φαράγγια του νοµού ο επισκέπτης θα βρει εκτός από όλα τα παραπάνω και ολόκληρη σχεδόν την οικογένεια των αρωµατικών φυτών και βοτάνων της Κρήτης, µε γνωστότερο τον έρωντα ή δίκταµο (Origanum dictamnus). Κάθε άνοιξη ο Νοµός Χανίων στολίζεται µε µια πανδαισία χρωµάτων από τα αµέτρητα ανθισµένα δέντρα, τους θάµνους και τα λουλούδια, ενώ τα µεθυστικά αρώµατα των βοτάνων γεµίζουν τον αέρα.
Ο ζωικός κόσµος, ανανεωµένος από την ανάπαυλα του χειµώνα ξεχύνεται στην ύπαιθρο, χωρίς την παραµικρή ενόχληση από την ανθρώπινη παρουσία."